Blog

Trainster Maria: Ik ben net als jij

Blog

Maria Leeflang, trainster Sensoor

Net zoals jij heb ik een lijf, kan ik zitten, kan ik denken, kan ik schrijven, maak ik me zorgen, kan ik de zon voelen, kan ik het koud hebben, kan ik een aardbei proeven, het gras ruiken. Net zoals jij heb ik dromen gehad, heb ik plannen gemaakt, hang ik de was op, poets ik mijn tanden, huil ik, sta ik op met grote moeite, schreeuw ik soms tegen de kinderen.

Lees meer >>

Vrijwilliger Maurice: Ik schaam me diep

Blog

Maurice, vrijwilliger bij Sensoor

Mijn dochter van zeven zag laatst een poster in een bushokje met de tekst “Ik schaam me diep”.  Het ging op die poster over de ziekte Lepra. “Waarom schaamt die meneer zich dan?”, vroeg ze zich af.  We raakten in gesprek over ziekten en daarna over zorgen die mensen kunnen hebben.

Lees meer >>

Dirk: Tijd voor een bekentenis

Blog

Dirk, vrijwilliger bij Sensoor

Diep in mijn hart hoop ik wel eens dat er op het landelijke bureau een brief binnenkomt met de volgende inhoud: “Beste mensen van Sensoor, mijn bestaan was een treurige puinhoop. Totdat ik één van uw vrijwilligers aan de lijn kreeg. Het was een verstandige, oudere man die mij de weg heeft gewezen. Na dit goede gesprek is mijn leven veranderd...

Lees meer >>

Wat betekent moederdag voor jou?

Blog

Joyce, administratief medewerker bij Sensoor

Ieder jaar in mei komt deze dag weer voorbij, ieder jaar weer een moment om bij het overlijden van mijn moeder stil te staan. Mijn moeder overleed toen ik 19 jaar oud was, ik ben nu 43. Ik leef dus al langer zonder moeder dan met moeder. 

Lees meer >>

Mensen voor wie 'vrijheid' een andere betekenis kreeg

Blog

Monique van Bijsterveld, directeur Sensoor

In de laatste weken heb ik veel vrijwilligers van Sensoor gesproken. Na een korte kennismaking over wie ze zijn en wat hen beweegt zich vrijwillig in te zetten voor Sensoor, gaat het al snel over de gesprekken die gevoerd worden.

Lees meer >>

En dan, heel voorzichtig... komt de zon door!

Blog

Alice, vrijwilligster bij Sensoor

Terwijl ik op de bank zit, kijk ik naar buiten. Het is een alweer een grijze dag, ik zie alleen maar grijze wolken en ik merk aan mezelf dat ik snak naar licht en zon. En dan, héél voorzichtig, breekt het zonnetje door. Wat is dat elke keer toch wonderlijk, dat licht zo veel teweeg kan brengen. Het doet veel met mijn gevoel, mijn stemming en ik weet van gesprekken bij Sensoor, dat dit voor veel mensen geldt.

Lees meer >>